Bøn i fastetida II. Syn oss kor stor du er

«Me veit kva det vil seia å bli imponert over vår eigen religiøse framtoning. Me kan sei alle dei rette orda, sjølv om hjarto våre er langt borte frå deg. Me er så veltrente i lovsongsrutinar at dei vert forutseibare og trygge. Me er mellom dei som har kome deg i møte utan å vera audmjuke av hjarta. Ver snill og bryt ned stoltheiten vår. Samla dei forvilla hjarto våre. Overraska oss med å syna oss kor stor du er, og lat oss bli slått av kor farleg du er. Gjer oss vilt begeistra over kor strålande vakker du er, slik at den tjukke skya av religiøs stoltheit og sjølvtilfredsheit dampar bort i stråleglansen av din herlegdom.»